Het Essers-dossier: bis

bis.jpgdonderdag 01 oktober 2015 09:42

Het is nog niet gedaan. Het Essers-dossier bleef ophef veroorzaken. We zetten opnieuw alles op een rijtje.

Het is nog niet gedaan. Het Essers-dossier bleef ophef veroorzaken. We zetten opnieuw alles op een rijtje.

Na de eerst golf van verontwaarding over de geplande ontbossing van 11 ha waardevolg natuurgebied in Genk, stelde docent-onderzoeker Ingrid Molerez terecht vast dat het wel heel stil blijft vanuit de Essers-hoek: "Wat echter opvalt in dit hele debat, is de afwezige stem van H. Essers. Hun website bevat nochtans een aparte rubriek voor CSR, of Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. Verantwoord zijn als ondernemer is ook antwoorden geven op de vragen die externe stakeholders, waaronder milieugroeperingen, zich stellen." en ook "Als ondernemer kan je een soort van buffer vormen en een duidelijke grens trekken tussen het eigen systeem en de omgeving. Maar deze manier van denken past niet langer binnen een duurzame samenleving waarin iedereen met elkaar is verbonden. Bedrijven moeten werk maken van samenwerkingsstrategieën met actoren die niet noodzakelijk hetzelfde denken als zij."

En ook Wouter Deprez wou nog even terugkomen op de discussie. Hij ontdekte dat er niet 300, maar 900 ha aan beschikbare bedrijfsgronden zijn in Limburg. En ook het debat in de Commissie Leefmilieu van het Vlaams Parlement was teleurstellend: "de discussie bleef verzanden in de valse tegenstelling ecologie/economie". Deprez stelt voor: "Verwijder anders de gemaakte beloftes met Tipp-Ex".

Maar minister Schauvliege blijft bij haar standpunt: ze "vindt dat werkgelegenheid primeert en zegt dat er grote politieke consensus is in het dossier".

De Morgen verbaasde met een prachtige reportage, want in het verhitte debat zou je haast vergeten dat het gaat om een prachtig gebied met een grote biodiversiteit en mensen die er elke dag van kunnen genieten. De Morgen trok naar Limburg, maakte luchtbeelden van het bos en interviewde de mensen die ervan houden. De rust en het groen zorgen ook voor toeristen in Limburg, en dus voor werkgelegenheid, zo was de teneur. Het zijn troeven die je niet zomaar overal kan neerzetten.

Tot slot bleef ook Hendrik Schoukens geroerd worden door het dossier, voor de tweede keer schreef de jurist een opiniestuk over de Essers-kwestie, onder de titel 'There's something rotten in Flanders' forests...'. Schoukens onderzoekt het begrip "rechtszekerheid" ("Niemand heeft - voor de wettelijke afwegingsprocedure gevoerd is - recht op een vergunning", bekijkt het geval in het bredere plaatje van natuurbehoud en -uitbreiding ("Voor u begint te denken dat ik selectief wat cijfers op een hoopje gooi: een goede 17 jaar na de vaststelling van het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen werd slechts 17% van de beloofde extra oppervlakte aan natuur en bosgebied in Vlaanderen gerealiseerd.") en komt tot harde conclusies ("Laat dit duidelijk zijn: 'rechtszekerheid' gebaseerd op een foutieve interpretatie van de natuurwetgeving en een al te soepele omgang van de te volgen procedures, is niet meer of minder dan net het tegendeel ervan.").

Al deze elementen zorgden voor de logische volgende stap: Natuurpunt Limburg trekt naar de Raad van State als de Vlaamse Regering het Essers-dossier goedkeurt. 

Het Essers-dossier - deel 1 vind je hier.

« Terug