Bosverlies in meeste landen door omzetting naar landbouw

donderdag 24 augustus 2017

Een nieuwe studie geleid door onderzoekers van de Nationale Universiteit van Singapore brengt ontbossing in de tropen in kaart, zodat beleidsmakers kunnen zien of hun ontbossingsstrategieën economische winst opleveren.

Bron: SciDevNet

Het omzetten van bossen in landbouwgrond is economisch niet rendabel, tenzij in welbepaalde regio’s, zegt een wereldwijde studie.

In juli publiceerde PLoS Biology een studie door onderzoekers van de Nationale Universiteit van Singapore (NUS) die ontbossing in meer dan 50 tropische landen heeft bestudeerd tussen 2000 en 2012. De studie identificeert de regio’s waar ontbossing de meeste en de minste voordelen oplevert.

Volgens Luis Roman Carrasco, leidende auteur van de studie en assistent-professor in de wetenschapsfaculteit van NUS, werd de studie opgezet “om beleidsmakers te helpen realiseren of hun ontbossingsstrategieën economische winst opleveren en hoe ze kunnen worden aangepast om inefficiënt verlies van natuurlijke rijkdommen te vermijden.”

Gebieden waar de voordelen van omvorming naar landbouw hoger zijn dan de kosten van ontbossing, werden geïdentificeerd: het Atlantische woud (vooral de kustregio van Brazilië), de Golf van Guinea en Thailand. Deze gebieden hebben potentieel hoge opbrengsten, lage productiekosten, hoge prijzen voor de producten en markttoegankelijkheid naar handelscentra zoals steden.

Daartegenover staan ontbossingen in Latijns-Amerika, de eilanden van Zuid-Oost-Azië (waaronde Brunei, Indonesië, Maleisië, de Filipijnen, Singapore en Timor Leste) en Madagascar die lage voordelen opleveren op vlak van landbouw, maar wel hoge milieukosten met zich meebrengen.

Het team heeft ontbossing en de verdeling van gewassen geanalyseerd en de afweging gemaakt tussen landbouwvoordelen, koolstofuitstoot en verlies van verschillende ecosysteemdiensten, dat wil zeggen de voordelen die mensen uit ecosystemen als bossen halen. Deze voordelen zijn onder meer de opslag van CO2, bescherming tegen overstromingen en waterzuivering.

“We hopen dat overheden zich realiseren dat ontbossing grote, niet-erkende kosten heeft in de vorm van het verlies van ecosysteemdiensten."

De onderzoeksresultaten tonen dat terwijl de winst voor landbouw tussen 32 en 53 miljard dollar per jaar ligt, maar dat de milieuschade door tropische ontbossing tijdens deze periode oploopt tot toekomstige jaarlijkse verliezen van 107 tot 135 miljard dollar. Over het geheel genomen leidt tropische ontbossing dus tot grote economische verliezen, merkt Carrasco op en hij wijst erop dat de erosie die volgt op de omzetting niet eens in de analyse werd ingecalculeerd.

“Door deze wereldwijde kaart te maken van de balans tussen landbouw en de voordelen die tropische bossen opleveren, zullen we nu bekijken hoe we deze gegevens kunnen integreren in marktmodellen om te begrijpen hoe veranderingen in landgebruik kunnen leiden tot veranderingen in prijzen en zo een invloed hebben op consumenten, of andere indirecte effecten op ontbossing,” zegt hij.

“We hopen dat overheden zich realiseren dat ontbossing grote, niet-erkende kosten heeft in de vorm van het verlies van ecosysteemdiensten. Beslissingen over landgebruiksplanning die deze kosten negeren zijn gedoemd om inefficiënt en zelfs schadelijk te zijn voor lokale gemeenschappen en de mensheid als geheel,” voegt Carrasco toe.

William Laurance, directeur van het Australische Centre for Tropical Environmental and Sustainability Science, zegt dat zelf in de afwezigheid van biodiversiteitswaarde “het meeste tropische bosland meer waard is als intact bos dan geveld en omgezet in landbouw.”

Zelfs de gebieden die de studie geïdentificeerd heeft als geschikt voor ontbossing, merkt Laurance op, zitten vol kritisch bedreigde soorten. “Als je ook biodiversiteit in aanmerking neemt naast koolstof en ecosysteemdiensten, zal je wellicht helemaal nooit voor ontbossing kiezen.”

David Edwards, hoofddocent in natuurbehoud aan de Universiteit van Sheffield (VK), gelooft dat landbouwbedrijven de neiging hebben de verwachte winst af te meten tegenover de kosten op vlak van land, taksen, werk en input. “Maar door ontbossing creëren ze ook negatieve externe kosten – kosten die de samenleving draagt, niet het bedrijf.”

“Wat nodig is,” zegt Edwards, “is een stapsgewijze verandering in de manier waarop voedsel wordt geproduceerd in de tropen opdat verdere ontbossing kan worden vermeden en daarmee klimaatverandering vertraagd, biodiversiteit gered en de ecosysteemdiensten die mensen nodig hebben gegarandeerd.”

Steun onze tropische werking

« Terug