Revue | Bomen kappen... Moet kunnen!

donderdag 17 juli 2014 15:22

Eind 2014 zal Bosrevue 50 van de persen rollen: Tijd om eens terug te kijken! In deze rubriek passeren enkele thema's de revue en grijpen we nog eens terug naar artikels uit vorige edities.

Eind 2014 zal Bosrevue 50 van de persen rollen: Tijd om eens terug te kijken! In deze rubriek passeren enkele thema's de revue en grijpen we nog eens terug naar artikels uit vorige edities.

Hout is overal, van aan de ontbijttafel tot je 's avonds in je bed kruipt. Het is een prachtige grondstof die je vindt in allerlei soorten, kleuren, gewichten en zelfs geuren en smaken. Het groeit vanzelf zonder energieverslindende, CO2-uitstotende industriële processen die wel nodig zijn voor andere materialen zoals metaal of beton. Maar het moet natuurlijk van ergens komen: uit het bos.

BOS+ vindt dan ook dat we zelfs ons kleine Vlaamse bosareaal moeten durven beheren in functie van houtproductie (naast de andere doelstellingen). Hout, als fantastisch product voor talloze toepassingen, zullen we sowieso nodig hebben. Door ons te kleine bosareaal zullen we hout uit het buitenland moeten blijven invoeren maar het zou onverantwoord zijn om daar volledig van afhankelijk te worden.

Direct na de exploitatie ziet een bos er altijd een beetje uit als een woestenij door de vele achterblijvende takken, uitsleepsporen en modderige paden. Maar na één of twee jaar, zie je dat nog nauwelijks en staat vaak een nieuwe generatie bomen klaar om de vrijgekomen plaatsen in te vullen of is de plaats ingenomen door de overblijvende (toekomst)bomen.

Bosexploitatie (of bomen kappen) hoeft geen (blijvende) schade te berokkenen aan het bosecosysteem. De voorwaarde hiervoor is dat het gebeurt op een duurzame manier, zodat het bos in de toekomst zijn vele functies ook nog naar behoren kan vervullen en toekomstige generaties er kunnen van genieten. De term duurzaamheid is trouwens al 300 jaar geleden uitgevonden door Duitse bosbouwers die er mee wilden aanduiden dat er niet meer hout mocht gekapt worden dan er bijgroeide.

Hout is dus niet per definitie fout. Maar jammer genoeg wordt, bijvoorbeeld in veel tropische bossen, nog zeer veel hout op desastreuze manieren geroofd waardoor onherstelbare schade aan de zeer waardevolle ecosystemen daar wordt veroorzaakt. Veel van dat onverantwoord hout is trouwens voor de Westerse markt en komt ook bij ons in de houthandel terecht. Wil je als consument meer zekerheid hebben dat je hout(producten) koopt uit duurzaam beheerde bossen, kies dan voor hout met een duurzaamheidslabel zoals FSC of PEFC. Er bestaan altijd mazen in het net maar kies je voor gelabeld hout, dan ben je veel zekerder dat je geen fout hout koopt.

In de bosrevue publiceerden we de voorbije jaren ook heel wat artikels over certificering en bosexploitatie.

Ervaringen met vaste uitsleeppistes in het Helleketelbos (Poperinge) (Bosrevue 3, 2003)

De erkenning van kopers en exploitanten van hout als instrument bij het streven naar een verantwoorde bosuitbating in openbare bossen (Bosrevue 3, 2003)

Bevindingen van de Pro Silva excursie 'mechanische houtoogst' (Bosrevue 6, 2003)

Gemechaniseerde houtoogst verantwoord! (Bosrevue 6, 2003)

Alles wat u ooit wou weten over exploitatie in eigen regie (Bosrevue 13, 2005)

Inverderubriek - Houtoogst, een slimme aanpak (Bosrevue 22, 2007)

Exploiteren in eigen regie, waarom nie? (Bosrevue 28, 2009)

De impact van exploitatievoorwaarden in zwaar loofhout op de kosten voor de beheerder en de exploitant (Bosrevue 33, 2010)

Bodemverdichting door gemechaniseerde houtoogst: gevolgen voor het bosecosysteem (Bosrevue 36, 2011)

FSC-boscertificering in Vlaanderen: stand van zaken (Bosrevue 43, 2013)

Inverderubriek - Boomslepen met paarden (Bosrevue 44, 2013)

Innovaties op Elmia wood 2013 (Bosrevue 45, 2013)

De EU-houtverordening: legaliteit als basisvereiste (Bosrevue 46, 2013)

« Terug