Revue | Roestende bomen

dinsdag 03 juni 2014 13:08

Eind 2014 zal Bosrevue 50 van de persen rollen: Tijd om eens terug te kijken! In deze rubriek passeren enkele thema's de revue en grijpen we nog eens terug naar artikels uit vorige edities.

Eind 2014 zal Bosrevue 50 van de persen rollen: Tijd om eens terug te kijken! In deze rubriek passeren enkele thema's de revue en grijpen we nog eens terug naar artikels uit vorige edities.

In 2011 bloedde menig bosbeheerder zijn/haar hart. De essenziekte of Chalara fraxinea greep voor de eerste keer ook wild om zich heen in Vlaanderen. De schimmel bleek al sinds de negentiger jaren aanwezig in Polen en Litouwen en zou al sinds 2007 in Vlaanderen voorkomen. Hij verzoorzaakt bladverkleuring, scheutsterfte, verkleuring van de bast... en in veel gevallen ook sterfte van de boom. Zowel jonge boompjes als woudreuzen van dertig meter hoog en meer staan de zieltogen en blazen hun laatste levenslucht uit. Zeer jammer, de es was een schitterende bosboom: vrij snelle groei, goed verteerbaar strooisel, makkelijk aan te planten, waardevol hout, zeer goede hakhoutsoort...

De recente geschiedenis wijst uit dat de essenziekte niet de eerste (en waarschijnlijk ook niet de laatste) ingrijpende boomziekte is die we in Vlaanderen of Europa al gehad hebben. In de eerste helft van vorige eeuw brak zowel in Noord-Amerika als iets later ook in Europa de iepenziekte uit. Deze ziekte wordt eveneens verzoorzaakt door een schimmelinfectie die verspreid wordt door een schorskever. De ziekte leidde er toe dat we nu nauwelijks nog grote opgaande iepen hebben in ons landschap terwijl hij vroeger zeer veel voorkwam, zowel in bossen als in dreven en landbouwgebied.

In de tweede helft van de twintigste eeuw kregen zeer veel populieren(klonen) het zeer hard te verduren door "de roest", ook een schimmelinfectie die vroegtijdige bladval en algemene verzwakking veroorzaakt. Mede door secundaire infecties legden en leggen zeer veel populieren het loodje en kreeg de boom ook o.a. daardoor een slechte naam. Ten slotte (voorlopig toch) zijn ook de paardenkastanjes, die in veel steden voor fraaie dreven zorgen, er niet zo goed aan toe. Vanaf 1998 werden deze bomen plots fel aangevreten door de rupsen van de kastanjemineermot en daarbovenop werd in 2005 de nog ergere bloederziekte vastgesteld. In de stam van de bomen verschijnen scheuren waaruit een roodachtig vocht loopt, vandaar de naam van ziekte. Genezing werd nog niet vastgesteld, fatale afloop komt ook bij deze boomsoort zeer veel voor.

Ook bij andere boomsoorten zoals eiken, beuken en dennen werden al serieuze ziekteplagen vastgesteld, echter nog niet van de omvang zoals bij de essen, iepen, populieren en paardekastanjes. Hopelijk zijn de desastreuze ziektes die de voorbije decennia bij deze soorten werden vastgesteld geen voorbode van nog meer onheil.

In onderstaande Bosrevue-artikels kwam het thema boomziektes ruim aan bod:

De gezondheidstoestand van het bos in Vlaanderen en de gevolgen voor het bosbeheer (Bosrevue 1, 2002)

Wat gaat er mis met onze populieren? (Bosrevue 5, 2003)

De Kastanjemineermot: een probleem in het stedelijk groen? (Bosrevue 9, 2004)

Bedreigen nieuwe ziekten en aantastingen boom en bos? (Bosrevue 14, 2005)

De Essenziekte (Chalara fraxinea): een nieuwe schimmel, een nieuwe ziekte... (Bosrevue 39, 2012)

« Terug