Revue | Hakhoutbeheer

maandag 28 april 2014 12:15

Eind 2014 zal Bosrevue 50 van de persen rollen: Tijd om eens terug te kijken! In deze rubriek passeren enkele thema's de revue en grijpen we nog eens terug naar artikels uit vorige edities.

Eind 2014 zal Bosrevue 50 van de persen rollen: Tijd om eens terug te kijken! In deze rubriek passeren enkele thema's de revue en grijpen we nog eens terug naar artikels uit vorige edities. Begin 2017 hebben we de lijst aangevuld.

Hakhout. Het klinkt wat destructief en dat is het natuurlijk ook wel een beetje. Een van de redenen waarom er wel wat misverstanden bestaan over deze beheervorm van bos of houtige vegetaties in het algemeen. Een affiche van het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV), die je her en der langs Vlaamse wegen ziet opduiken, wil die uit de wereld helpen.

De affiche kan echter nogal dubbelzinnig geïnterpreteerd worden en is ook niet echt een realistische weergave. Vandaar dat de affiche op heel wat mensen een averechts effect heeft en de vrees wekt dat alle groen langs onze wegen wordt vernietigd.

Bij hakhoutbeheer worden bomen in relatief korte omlooptijden (2 tot 30 jaar) afgezet tot op - of net boven de grond. Uit de stobbes die overblijven, groeien uit de slapende knoppen direct terug nieuwe scheuten die voor een nieuw bos zorgen. De bomen zijn dus niet verloren maar zullen snel teruggroeien.

Tot ongeveer een eeuw geleden was hakhoutbeheer de meest gangbare beheervorm in onze Vlaamse bossen, vooral omwille van brandhoutproductie maar ook voor geriefhout en bijvoorbeeld leerlooierij (looizuur werd uit de schors van eikenhakhout gehaald). Onze bossen zagen er toen dus helemaal anders uit. Dikke en hoge bomen kwamen er nauwelijks voor. Door de opkomst van fossiele brandstoffen geraakte hakhout in onbruik en groeiden de meeste Vlaamse bossen door tot hooghout.

Door de hernieuwde interesse in brandhout maar ook omwille van ecologische –en cultuurhistorische redenen (bosrandenbeheer, meer licht op de bosbodem voor bijv. voorjaarsflora, herstel van middelhout) is hakhout de laatste jaren terug "hip". Hakhoutbeheer is in bos- en natuurgebieden dus een gangbare beheervorm die geen absolute vernietiging van natuurwaarden hoeft te betekenen. De meeste van onze inheemse boomsoorten verdragen deze beheervorm bovendien zeer goed en lopen vlot weer uit vanuit de stobbes.

Naast houtproductie en natuurwaarden is langs wegen veiligheid uiteraard ook een belangrijke voorwaarde. In die optiek is hakhoutbeheer ook een goede keuze: het gevaar op omvallende grote bomen of afvallende overhangende takken verminderd, bij ongevallen zal de impact van een voertuig in hakhout minder erg zijn dat tegen een dikke boom.

In onderstaande Bosrevue-artikels komt het thema hakhout (en korteomloophout (KOH), wat ook een vorm van hakhout is) ruim aan bod:

« Terug