In memoriam Jos Van Slycken

dinsdag 17 juli 2012 11:58

Met verdriet in het hart melden we het overlijden van Jos Van Slycken van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek. Jos is vorige week, na een korte ziekte, van ons heengegaan.

Met verdriet in het hart melden we het overlijden van Jos Van Slycken van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek. Jos is vorige week, na een korte ziekte, van ons heengegaan.

Jos is indertijd aan het Rijksstation voor Populierenteelt beginnen werken in de 'Werkgroep populierenteelt'. Hij werkte er vooral op de relatie populier – bosbodem. Later werd deze onderzoeksgroep omgevormd tot de 'werkgroep bosboomveredeling'. In zijn werk streefde Jos ernaar om voldoende genetische diversiteit te garanderen, ook in commerciële, hoogproductieve boomaanplantingen. Hij heeft ook veel onderzoek verricht naar de Zwarte populier. En waar hijzelf vooral op populier gewerkt heeft, wil dit echter niet zeggen dat hij zijn medewerkers geen belangrijk werk heeft laten verrichten over andere bosboomsoorten en thema's.

Gedurende vele jaren is Jos van cruciaal belang geweest voor het bewaren en verdedigen van het bosonderzoek in Vlaanderen. Als directeur van het Instituut voor Bos- en Wildbeheer, waar hij Vic Steenackers na diens pensionering opvolgde, nam hij die moeilijke en ook ondankbare taak op zich, en dit met de bescheidenheid en minzaamheid die hem kenmerkten. Hij heeft er niet altijd de erkentelijkheid voor gekregen die hij verdiende, ondanks het feit dat het bosonderzoek in Vlaanderen mede door zijn toedoen in kwantiteit en kwaliteit er sterk op vooruitgegaan is. Jos had een zeer brede visie die ecologie en technologie verbond. Hij begreep het concept van ecosysteemdiensten van bossen (met inbegrip van populierenaanplantingen) lang voordat de term uitgevonden werd. En ook als directeur bleef Jos in de eerste plaats een onderzoeker en stimuleerde hij zijn medewerkers in het onderzoek.

Maar ook buiten de bosbouwwereld was Jos heel actief. Zo was hij bv. voorzitter van de Kerkfabriek en van de Minaraad in zijn woonplaats Landskouter. Toen eskimopater Ataata Vinivi, Franz Van de Velde (1909-2002), in 1981 even terug naar zijn geboortedorp Landskouter kwam, is voor hem een gedenksteen onthuld. De maker van deze gedenksteen was niemand minder dan... Jos. Jos kweekte bovendien ook nog oude cultuurrassen van allerlei neerhofdieren, en hij verzamelde ook jeneverflessen. Niet alle flessen die in zijn huis stonden zal hij zelf soldaat gemaakt hebben, maar hij kon desalniettemin de inhoud toch appreciëren. Een goeie Balegemse onder vrienden ging er altijd in.

Ten slotte heeft Jos ook BOS+ altijd een warm hart toegedragen; hij sympathiseerde steeds met onze doelstellingen en initiatieven en heeft zich jarenlang actief geëngageerd in de Raad van Bestuur en als vrijwilliger.

Bij dit droevige, plotselinge nieuws zijn onze gedachten bij de familie en vrienden van Jos. We zullen hem erg missen als onderzoeker, als expert, als collega, als vrijwilliger, maar ook en vooral als een zeer minzaam en innemend man.

« Terug